پياده-روي

نوازش‌گیری از پیاده‌روی

دکتر علی شمیسا

نوازش‌گیری از پیاده‌روی

در طبیعت، یکی از شیوه‌های نوازش گرفتن و به آرامش رسیدن، پیاده‌روی آگاهانه است؛ طوری‌که تمام وجود با قدم‌ها همراه شده و در آن متمرکز شود. پیاده‌روی، تنها ورزشی است که به امکانات خاصی نیاز ندارد و هر فردی می‌تواند با فرهنگ مراقبه به سمت آن برود و با کمال آرامش از آن لذت ببرد و نوازش بگیرد؛ اما مهم این است که هر روز زمانی خاص را برای آن تعریف کنید و با کفش‌ها و لباس راحت به مراقبه پیاده‌روی اقدام کنید. عده‌ای هستند که در روز ساعتی را به پیاده‌روی می‌گذرانند؛ اما در ذهن خود در حال جنگیدن و دعوا و بحث و تفرقه‌پراکنی هستند که منظور ما این نوع نیست. پیاده‌روی با فرهنگ مراقبه باید با صلح انجام شود؛ به‌طوری‌که فرد با قدم‌هایش وحدت پیدا کند و با ذهنیت مثبت گام بردارد. بهتر است در ابتدا وقتی قصد دارید حرکت کنید قدم‌هایتان را بشمارید؛ برای مثال از یک تا صد، دویست تا هزار؛ تا به‌مرور بتوانید روی کف پاهایتان تمرکز کرده و هر فکر دیگری را از ذهنتان بیرون کنید.

پیاده‌روی، ورزشی نرم و آرام است که حتی برای افراد مسن هم بسیار مناسب و عالی است. پیاده‌روی تمام سیستم داخلی بدن و گوارش را به حرکت و جریان وامی‌دارد؛ اما نکته مهم این است که باید با برنامه و انضباط خاص به طرف آن بروید و آن را جزو برنامه مراقبه و نوازش‌گیری خود قرار داده و در برنامه‌های مراقبه‌ای خود تنوع ایجاد کنید. در فرصت‌هایی که در جنگل، کنار دریا، دشت، کوهپایه، کوهستان و کویر به شما دست می‌دهد، بهتر است مراقبه پیاده‌روی را در اولویت قرار دهید. امروزه در کشورهای شرقی، گروه‌های مراقبه پیاده‌روی وجود دارد که با همین هدف آن را انجام می‌دهند. شما می‌توانید مفاهیم دیگری را هم در سکوت برای مدتی یا سرودخوانی دسته‌جمعی یا فردی یا نیایش را در مسیر حرکت انجام دهید. هر کسی با توجه به شغل و برنامه‌های خود، زمان صبح یا بعدازظهر را برای پیاده‌روی انتخاب می‌کند. پیاده‌روی در هر زمانی حس و حال و هوای معنوی خود را دارد. هر چقدر درجه و شدت حستان معنوی و رها و پاک باشد، زیباتر و دلنشین‌تر است. پیاده‌روی در هر فصلی هم معنا و مفهوم و انرژی متفاوتی را بر روان فرد القا می‌کند.

تمرین نواز‌ش‌گیری از پیاده‌روی

  1. ابتدا به ایمان و باور مراقبه و نواش‌گیری از پیاده‌روی برسید یعنی هیچ حس اجباری در انجام آن نداشته باشید و با حس و ذوق کودکی به طرف آن بروید.

  2. برای هفته خود یا روزهای خاص برنامه‌ای قابل اجرا و منظم تنظیم کنید و خود را به اجرای آن ملزم کنید. بهتر است برنامه‌ خود را روی برگه بنویسید.

  3. زمانی را برای پیاده‌روی‌ فردی و زمانی را برای پیاده‌روی‌ دسته‌جمعی در نظر بگیرید.

  4. در مراقبه پیاده‌روی، ابتدا تمام تمرکزتان را به کف پاهایتان بدهید و قدم‌هایتان را با تمام وجود احساس کنید. ممکن است اوایل حواستان پراکنده شود؛ اما مقاومت کرده و اجازه دهید این رفتار در شما شکل عادت به خود بگیرد و در این مسیر و تجربه، عادتی مثبت برای خود خلق کنید.

  5. در هنگام مراقبه، از آشفتگی ذهنی، حرف زدن زیاد و چشم‌چرانی بیهوده بپرهیزید و تمام تمرکزتان را به مراقبه صرف کنید.

  6. در مسیر پیاده‌روی زمانی را به تنفس عمیق، فریاد و جیغ‌های درمانی، خنده‌های رها و آزاد و نیایش‌های کوتاه اختصاص دهید تا این نوازش‌گیری، یکنواخت و ساکت برگزار نشود.

مراقبه، نوعی روان‌درمانی کارآمد است!

طبیعت، خود درمانگری بزرگ است. انسان در دل طبیعت بیمار می‌شود و باید در دل طبیعت هم به درمان برسد. بیماری انسان به این دلیل است که از قوانین ریاضی طبیعت پیروی نکرده است. حال که در طریقت او هستید، سعی کنید قوانینش را بشناسید و از او پیروی کنید. دائو، یکی از شیوه‌های درمانی مراقبه است؛ به‌خصوص مراقبه‌هایی که در دل طبیعت باشد و آگاهانه و هوشیارانه انجام شود. مدیتیشن، امروزه نوعی روان‌درمانی برای رهایی از اضطراب و استرس‌های روزانه است. شما با مراقبه‌ خود را از بی‌تحرکی، بی‌هدفی، تنبلی و ذهنیت‌های منفی نجات می‌دهید، نسبت به حالات خود حضور پیدا می‌کنید، خودتان دوست می‌دارید و همیشه به خودتان انرژی مثبت می‌دهید و در عین حال متوجه تأثیرات جسمانی مراقبه هم می‌شوید و درنتیجه امواج ذهنی شما به سمت آلفا و آرامش می‌رود. ضربان قلبتان پایین می‌آید، احساس نشاط و شادابی می‌کنید، اسید لاکتیک خونتان کاهش می‌یابد و احساسی مثبت در تمام وجودتان شکل می‌گیرد.

شما در مراقبه، به‌نوعی به تخلیه هیجانی خود می‌پردازید. انرژی‌های زائد ذهنی خود را دور می‌ریزید، ذهنتان را از خشم‌ها و نفرت‌ها پاکسازی می‌کنید، فنون عشق ورزیدن را می‌آموزید، تمرکز حواس خود را بالا می‌برید، به آرامش واقعی می‌رسید و شادی درونی شما را فرا می‌گیرد.

مراقبه، فرهنگ «پیشگیری بهتر از درمان است» را ترویج می‌کند و این شعاری است در فرهنگ درمانی شرق که در جهت و سبک و شیوه زندگی ما بسیار مؤثر است؛ حتی اگر فردی هم پر از استرس و اضطراب باشد، مراقبه در طبیعت می‌تواند پس از مدتی تمرین، فرد را به تعادل برساند




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *