از جیغ زدن کودک خلاص شوید | روانشناسی کودک

از جیغ زدن کودک خلاص شوید | روانشناسی کودک

از جیغ زدن کودک خلاص شوید

از جیغ زدن کودک خلاص شوید

با چند راه حل کوچک، از جیغ زدن کودک خلاص شوید

یک متخصص اطفال به مقایسه بازی با جیغ کودکان پرداخته و می گوید که «اگر به بازی کودکی با پازل های مکعبی اش دقت کرده باشید، مشاهده می کنید چگونه او یاد می گیرد اگر مکعب اصلی را بچرخاند شکل یک حیوان درست می شود، جیغ کودکان شباهت زیادی به این کار دارد.

کودک شما به واکنش های شما درباره صداهایی که از خود درمی آورد، دقت می کند و متوجه می شود کدام یک از آن ها بیشترین اثر را بر شما می گذارد.

به عبارت دیگر، جای تعجب نیست که ناله های فرزند شما را که دارای شیوه خاصی است همیشه در گوش و یا زیر پوست شما احساس می کنید».
بیشترین فراوانی مربوط به جیغ کشیدن مربوط به دوران کودکی اول با شیرخوارگی است و دلیل اصلی آن عدم تکامل مهارت های زبانی و عدم بهره برداری از زبان به منظور بیان خواسته ها می باشد و یا دردهای مختلف جسمانی، گرسنگی، خیس کردن، نیاز به خواب و یا حتی بی توجهی مادر می تواند دلیل اصلی توسل به جیغ زدن باشد.

فراهم کردن نیازهای کودک طبق تشخیص مادر و بر طرف کردن عوامل ناراحتی او تا حد زیادی مانع جیغ زدن در این سنین می شود.
می دانیم که عصبانی نشدن در هنگام مواجهه با جیغ کودک کار آسانی نیست ولی نشان دادن عکس العمل شدید از سوی بزرگسالان ممکن است کودک را برای ادامه داد و فریاد به مدت طولانی تر و با صدای بلندتر تشویق کند، زیرا معمولاً کودک متوجه می شود این کار بهترین روش برای جلب نظر شما به خودش است و حتی گاهی اوقات کودکان ۲ تا ۳ ساله در انجام این کار اصرار می ورزند.

از جیغ زدن کودک خلاص شوید | روانشناسی کودک

از جیغ زدن کودک خلاص شوید

بنابراین بهتر است به جای خسته شدن، سعی در شناسایی علل واقعی این رفتار داشت.

از جیغ زدن کودک خلاص شوید

برخی علل جیغ زدن کودکان

بیشترین فراوانی مربوط به جیغ کشیدن مربوط به دوران کودکی اول با شیرخوارگی است و دلیل اصلی آن عدم تکامل مهارت های زبانی و عدم بهره برداری از زبان به منظور بیان خواسته ها می باشد و یا دردهای مختلف جسمانی، گرسنگی، خیس کردن، نیاز به خواب و یا حتی بی توجهی مادر می تواند دلیل اصلی توسل به جیغ زدن باشد.

فراهم کردن نیازهای کودک طبق تشخیص مادر و بر طرف کردن عوامل ناراحتی او تا حد زیادی مانع جیغ کشیدن در این سنین می شود.
۱- احساس عجز:
در مواقعی که فرزند شما در بیان بعضی از کلمات دچار عجز و ناتوانی می شود، ذهن مستعد او را برای بیان آن ها آماده کنید. پاتر محقق تعلیم و تربیت می گوید:«کودک وقتی که نمی تواند کلماتی را برای بیان آن چه می خواهد پیدا کند، ممکن است عصبانی شود.»
۲- سردرگمی:
«پاتر» معتقد است شاید فرزندتان دقیقاً از آن چه که می خواهید مطمئن نباشد.
۳- حسادت:
ممکن است کودک شما وقتی با شما با تلفن صحبت می کند، شروع به جیغ زدن کند، چون احساس می کند دیگر به او توجهی ندارید.
۴- مشکلات جسمی:
گاهی اوقات با وجود این که شما سوار یک اسب آهنی است که تکان می خورد، مدام فریاد می کشد، در این مواقع دادن تنقلات یا یک چرت خوابیدن از همه چیز برای او بهتر است.

جیغ کشیدن کودکان

چند راه کار مناسب برای جیغ کودک
۱- به او اعتنا نکنید
«کودک ۲ و ۳ ساله شما بیشترین جلب توجه را از شما می خواهد، یعنی بیشترین توجهی که دیگر نظیر آن در دنیا وجود نداشته باشد.

اما شما هم چنان شام خود را آماده کنید یا از تا کردن لباس ها دست نکشید به کار خود ادامه دهید و بگذارید ماجرا خود به خود تمام شود». البته این راه کار در همه جا نباید به شدت تعقیب شود زیرا بستگی به موقعیت دارد که معمولاً تشخیص آن با مادر است در واقع اگر نیازهای اساسی کودک مطرح نبوده و محیط هم مخاطره آمیز نباشد، جیغ زدن صرفاً برای جلب توجه است که می توان در مواردی به آن توجه نکرد، زیرا باید کود را از ابتدا به گونه ای عادت دارد که دقایقی به حال خود باشد.

۲- چشم در چشم او بیاندازید
هنگام جیغ کشیدن بچه به طوری که صورت شما درست مقابل صورت فرزندتان قرار می گیرد، به او چیزهای شبیه این بگوئید:«وقتی که تو جیغ می زنی منظورت را نمی فهمم. آیا می توانی بگویی چه می خواهی» یا اگر نمی تواند کاملاً منظور خود را بیان کند، خودتان حدس بزنید که او چه می خواهد، مثلاً «آیا تو چیپس می خواهی؟» می بینید که او سر تکان می دهد.

ممکن است چیزهایی را که شما نمی توانید یا نمی خواهید به او بدهید را تقاضا نماید، هیچ لزومی ندارد که تسلیم شوید، ولی سعی کنید پیشنهاد چیز دیگری مثل «شیرینی را بعد از شام می توانی بخوری»، «ولی من یک خوراکی خیلی خوب برایت دارد را به او بدهید».

۳- به شکل های مختلف او را سرگرم کنید
مثلاً کتابی را که قبلاً نخوانده را برایش انتخاب کنید یا اگر وقت اضافی دارید با او بازی کنید.

۴- پس از جیغ زدن به سرعت خواسته های او را برطرف نکنید
اگر همیشه پس از جیغ کشیدن خواسته کودک را برطرف کنید، کودک یاد می گیرد که از جیغ برای زودتر رسیدن به خواسته خود استفاده کند و از این پس بدون درگیری به سرعت به نتیجه دلخواه خود برسد چون شما از صدای آن خوشتان نمی آید البته به یاد داشته باشید که تنها پس از سنین کودکی اول می توان از این راه کار استفاده کرد زیرا در سنین شیرخوارگی کودکان بیش از هر چیز تابع خواسته های زیستی خود هستند.

۵- تغییر و تبدیل موقعیت
اگر خواسته کودک رفتاری است که می دانیم برای او ایجاد ضر می کند، می توانیم با وسیله و رفتاری دیگر او را سرگرم کرده و حواس او را به جای دیگر متمرکز کنیم. بچه ها خیلی زود موقعیت قبلی را فراموش می کنند.

پس بدون درگیری او را از جیغ زدن بازداشته ایم.
بنابراین رفتار جیغ کشیدن پدیده ی رایج دوران کودکی است، دلایل این رفتار به خصوص در کودکان زیر دو سال مربوط به عدم تکامل مهارت های زبانی و یا نیازهای مختلف و جلب توجه می باشد عدم برخورد شدید با این رفتار و عدم پاسخ گویی سریع در هنگام جیغ کشیدن می تواند از ادامه این رفتار جلوگیری کند آنچه مهم است این که والدین با صبر و تحمل مترصد یافتن علل این رفتار بر آیند و با مرتفع کردن علت از بروز و ارائه آن ممانعت به عمل آورند.

درمقابل داد زدن کودک چه کنیم؟

به او اعتنا نکنید: دکتر آرونزون معتقد است:«به خاطر آورید کودک ۲ و ۳ ساله ای که بیشترین جلب توجه را از شما می خواهد _ یعنی بیشترین توجهی که دیگر، نظیر آن در دنیا وجود نداشته باشد- اما شما همچنان شام تان را آماده کنید و یا دست از تاکردن لباس ها نکشید به کارتان ادامه داده و بگذارید که ماجرا خود به خود تمام شود.»

رفتار با کودکی که داد می زند

بسیاری از والدین از جیغ زدن های کودک عصبی می شوند و او را کتک می زنند تا دیگر جیغ نزند اما تنبیه بدنی کودک هیچ کمکی به ما نمی کند و کار درستی نیست.

کتک زدن تنها باعث شدت یافتن این رفتار در او می شود. اگر والدینی بیش از حد حساس هستند و نسبت به جیغ زدن کودک نمی توانند بی تفاوت باشند، بهتراست رفتار او را پیش بینی کنند. اگر قرار است با جیغ زدن کودک خواسته اش را اجابت کنند قبل از جیغ این کار را انجام دهند. والدینی که کودک ۲ ساله دارند باید اعصابشان خوب باشد اما اگر نیست باید به روان پزشک کودک مراجعه کنند.

البته والدین به کمک برخی تمهیدات می توانند تحمل خود را بالا ببرند. حتی حذف عوامل پایین آورنده تحمل نیز می تواند مفید باشد. فراموش نکنیم والدین یک کودک ۲ ساله باید فوق العاده صبور باشند.

در این صورت این دوره به خوبی می گذرد و در آینده اوضاع بهتر می شود.

زمانی که تحت فشار روحی هستید، سر کودک خود فریاد نزنید. بسیاری از کودکان با دیدن رفتار والدین خود فریاد زدن را یاد می گیرند.

هر چقدر شما در برخورد با خانواده آرام تر رفتار کنید، الگوی رفتاری بهتری برای کودکانتان خواهید بود.

کنار کودک ایستاده و به صورت وی مستقیماً نگاه کنید. به صدایی آرام و کنترل شده به او بگویید که فریاد زدن خود را قطع کند.

به او بگویید که حاضرید در مورد علت ناراحتیش با وی صحبت کنید، ولی تنها در صورتی که وی از فریاد زدن دست بکشد این کار را خواهید کرد. اگر کودک شما سن پایینی داشته و صحبت با آن ها فایده ای ندارد، انگشت خود را جلوی دهانتان گرفته و به او نشان دهید که می خواهید ساکت باشد. هیچ گاه سر کودکی که داد میزند، داد نزنید.

یکی از موثرترین راهها برای آرام کردن کودک این است که در زمان جیغ کشیدن بچه به طوری که صورتتان درست مقابل صورت فرزندتان قرار گیرد، به او چیزهای شبیه به این بگوئید:«وقتی که تو جیغ می زنی منظورت را نمی فهمم. آیا می توانی بگویی که بر سر صدای عادیت چه آمده است؟» اگر نمی تواند کاملاً منظورش را بیان کند، خودتان حدس بزنید که او چه می خواهد (مثلاً آیا تو چیپس می خواهی؟) و می بینید که او سر تکان می دهد. ممکن است او چیزهایی را که شما نمی توانید یا نمی خواهید به او بدهید را تقاضا کند، هیچ لزومی ندارد که تسلیم شوید، ولی سعی کنید که پیشنهاد چیز دیگری به او دهید نظیر:«شیرینی را بعد از شام می توانی بخوری، ولی من یک خوراکی خیلی خوب برایت دارم.»سعی کنید او را به عناوین مختلف سرگرم کنید. کتابی را که قبلاً نخوانده را برایش انتخاب کنید یا اگر وقت اضافی دارید با او بازی کنید.

داد زدن کودک

تربیت کودکی که داد می زند

از کودکتان بخواهید که چند دقیقه در یک جای خاص بنشیند تا آرام شود. به او بگویید که زمانی که حاضر است به صورت مؤدبانه با شما صحبت کند پیش شما بیاید. اگر او با این کار مقابله می کند، با نرمی وی را به سمت صندلی هدایت کرده و او را روی صندلی بنشانید. به آرامی کنارش بمانید تا آرام شود.

چنانچه که کودکتان در یک جای عمومی همانند فروشگاه شروع به فریاد زدن کرد، او را به جایی خلوت ببرید.

اگر سن کودک مناسب بود، به او بگویید که از روشی که پیش گرفته است خوشتان نمی آید و در صورتی که مؤدبانه صحبت نکند به وی گوش نخواهید داد.

و بعد از آن از آن منطقه دور شوید. هیچ گاه به خاطر ترس از فکری که افرادِ حاضر می کنند، در برابر فریادهای کودک تسلیم نشوید.

بهتر است رفتاری که شما از کودکتان توقع دارید را به او توضیح دهید.

این کار را زمانی انجام دهید که او رفتاری مناسب داشته و پذیرای صحبت های شما باشد.

به او بگوئید که بیشتر از این از تو انتظار دارم. با او طوری رفتار و همدردی کنید که همیشه بداند که بچه های بزرگ جیغ نمی زنند.

جمع آوری شده توسط سایت روانشناسی خانواده بخش روانشناسی کودک

در ادامه بخوانید 

بچه های فیلسوف 

موقع گریه کودک آرام باشید 

 آیا  دوست خیالی  داشتن  کودکان طبیعی است ؟ 

 با کودک خود چگونه رفتار کنم ؟

 پدر و مادر ها  برای داشتن کودک سالم چه باید بکنند 

 برچسب زدن به کودک

چرا کودکم لوسه 

علت دیر دندان درآوردن کودک

چرا کودکم وسایل را پرت میکند ؟

کاهش خطر ابتلا کودک به اوتیسم با مصرف ویتامین

چه زمانی کودکمان نیاز به روانشناس دارد ؟




پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.