سکوتی که از اضطراب است | اختلال سکوت در کودکان | روانشناسی کودک

سکوتی که از اضطراب است | اختلال سکوت در کودکان | روانشناسی کودک

سکوتی که از اضطراب است

سکوتی که از اضطراب است

اختلال سکوت در کودکان 

محققان می گویند حرف نزدن بعضی بچه ها می تواند به علت وضعیتی موسوم بهselective mutism باشد.

سکوتی که از اضطراب است |  اختلال سکوت در کودکان | روانشناسی کودک

سکوتی که از اضطراب است

این اختلال در واقع نوعی ترس یا فوبیای حرف زدن است که در آن کودک موقع حرف زدن به یک نقطه خیره شده و عضلاتش سفت می شود.

این حالت با خجالتی بودن کاملا متفاوت است.

این بچه ها در خانه به راحتی حرف میزنند ولی در شرایط دیگر کاملا ساکت می شوند. محققان می گویند این وضعیت معمولا از سنین قبل از ۵ سالگی شروع می شود ولی می تواند تا سنین مدرسه رفتن تشخیص داده نشود.

شیوع این نوع سکوت در بچه های دوزبانه سه برابر بیش از معمول است که می تواند به علت بیشتر بودن میزان استرس در زندگی آنها باشد.

این وضعیت می تواند موجب اختلالات جدی در ارتباطات کودک شده و در یادگیری او مشکلاتی ایجاد کند. سکوت اضطرابی می تواند همراه با دیگر اختلالات مربوط به اضطراب و یا همراه با اوتیسم بروز کند.

سکوتی که از اضطراب است

درمان این نوع از سکوت با تغییر در محیط زندگی کودک است. آنها را در مراحل جداگانه در معرض محیط های جدید قرار داده و در هر مرحله میزان شلوغی و استرس محیط را بیشتر می کنند. در همان حال کودک را از علائم اضطراب و راه های مواجه شدن با آن آموزش می دهند. کلید موفقیت در مواجهه با این افراد وجود یک مربی مورد اعتماد کودک است که با این بیماری آشنایی کامل داشته باشد.

در واقع والدین باید کودکان را در مراحل جداگانه در معرض محیط‌های جدید قرار داده و در هر مرحله میزان شلوغی و استرس محیط را بیشتر کنند.

در همان حال کودک را از علائم اضطراب و راه‌های مواجه شدن با آن آموزش دهند.

 کلید موفقیت در مواجهه با این افراد، وجود یک مربی مورد اعتماد کودک است که با این اختلال آشنایی کامل داشته باشد، یادآور شد: کودکان به شدت کم‌حرف از معاشرت کناره می‌گیرند تا حدی که فعالیت‌های طبیعی آن‌ها، مانند دوست پیدا کردن یا بازی کردن در حیاط مدرسه، دچار اختلال می‌شود.

هرچه این کناره‌گیری طولانی‌تر بشود، کودک فرصت کمتری می‌یابد تا مهارت‌های اجتماعی را در خود پرورش دهد تا آن‌که سرانجام، به دلیل نداشتن این مهارت‌ها، در مقایسه با افراد هم‌سن خود، رفتارش عجیب به نظر می‌رسد.

چگونه تشخیص دهیم سکوت کودک انتخابی است؟

۱. ناتوانی مستمر در تکلم در موقعیت‌های اجتماعی خاص مثل مدرسه که توقع داریم کودک صحبت کند.
۲. در پیشرفت تحصیلی یا ارتباط اجتماعی با همسالان یا اقوام اختلال دارد.
۳. اختلال در صحبت‌کردن کودک در برخی مکان‌ها بیشتر از یک ماه طول بکشد.

در رابطه با زمان بروز اختلال سکوت اختیاری در کودکان باید گفت که این اختلال به‌طورمعمول از سنین پنج یا شش‌سالگی آغاز می‌شود و در همه کودکان به یک شکل بروز نمی‌کند.

در کودکانی که این اختلال وجود دارد، در محیط‌های غیرخانوادگی نوعی مات‌زدگی و بی‌حرکتی دیده می‌شود و این کودکان منزوی هستند؛ البته باید گفت کودکانی که در خانه مورد آزار و اذیت و خشونت هستند بیشتر به این اختلال دچار می‌شوند و حتی ممکن است در خانه هم سکوت کنند. کودکانی که به سکوت مبتلا می‌شوند، بیشتر از کودکی خجالتی و درونگرا هستند.
این کودکان به‌شدت مستعد اضطراب هستند و احساسات خود را به‌سادگی بروز نمی‌دهند.

نحوه درمان به چه صورت است؟

در رابطه با درمان این کودکان، اگر اختلال سکوت انتخابی در کودک بر اثر یک ضربه روانی نباشد، با رفتاردرمانی و کمک والدین برطرف خواهد شد.

نقش والدین در درمان این اختلال

درخصوص نقش والدین در درمان این اختلال، والدین با حضور در کلاس‌های آموزشی باید یاد بگیرند با استفاده از اصول رفتاری تقویت و عدم تقویت، به جای کمک نابجا و عجولانه به کودک در مواقع سکوت، او را ترغیب به صحبت‌کردن کنند. تغییر سبک زندگی، تغییر محیط زندگی کودک و آموزش‌های لازم برای مقابله با اضطراب کودکان کمک شایانی به رفع این اختلال خواهد کرد؛ همچنین کمک‌گرفتن از یک روان‌درمان و روش‌های روان‌درمانی در درمان این اختلال بسیار موثر است.

چرا ساکت می شوند؟

این اختلال جزو اختلال های اضطرابی محسوب می شود بنابراین همان عوامل مسبب اختلال های اضطرابی و به خصوص اضطراب اجتماعی باعث به وجود آمدن این اختلال هم می شود. ژنتیک در بروز این اختلال هم مانند اختلال های اضطرابی نقش بسیار موثری دارد. والدین باید توجه داشته باشند هرکس که این عامل ژنتیکی را داشته باشد لزوما به اختلال لالی انتخابی مبتلا نمی شود اما وجود اضطراب در مادر و والدین، وابستگی زیاد و افسردگی در خانواده بستر را برای بروز این اختلال مهیا می کند.

جالب است بدانید ۹۵ درصد از این کودکان اضطراب اجتماعی دارند و به همین دلیل است که گفته می شود این اختلال نوعی فرعی اضطراب اجتماعی است.

از آنجا که ممکن است کودکان به دلیل این اختلال توسط همسالانشان مورد تمسخر قرار بگیرند ۲۹ درصد احتمال دارد که این اختلال با اختلال رفتار مقابله ای همراه شود. تخمین زده می شود یک سوم از این کودکان مستعد اختلال های اضطرابی و افسردگی همراه با این اختلال باشند.

نکته مهم اینجاست که این اختلال بیشتر نتیجه است تا علت و در اصل بر اثر اختلال های اضطرابی بروز پیدا می کند. پیش تر گفته می شد این اختلال به دلیل ضربه جسمی یا هیجانی بروز می کند اما در حال حاضر این نظریه چندان معتبر نیست.

این اختلال در واقع نوعی ترس یا فوبیای حرف زدن است که در آن کودک موقع حرف زدن به یک نقطه خیره شده و عضلاتش سفت می شود. این حالت با خجالتی بودن کاملا متفاوت است.

این بچه ها در خانه به راحتی حرف میزنند ولی در شرایط دیگر کاملا ساکت می شوند. محققان می گویند این وضعیت معمولا از سنین قبل از ۵ سالگی شروع می شود ولی می تواند تا سنین مدرسه رفتن تشخیص داده نشود. شیوع این نوع سکوت در بچه های دوزبانه سه برابر بیش از معمول است که می تواند به علت بیشتر بودن میزان استرس در زندگی آنها باشد.

این وضعیت می تواند موجب اختلالات جدی در ارتباطات کودک شده و در یادگیری او مشکلاتی ایجاد کند. سکوت اضطرابی می تواند همراه با دیگر اختلالات مربوط به اضطراب و یا همراه با اوتیسم بروز کند.

درمان این نوع از سکوت با تغییر در محیط زندگی کودک است. آنها را در مراحل جداگانه در معرض محیط های جدید قرار داده و در هر مرحله میزان شلوغی و استرس محیط را بیشتر می کنند. در همان حال کودک را از علائم اضطراب و راه های مواجه شدن با آن آموزش می دهند. کلید موفقیت در مواجهه با این افراد وجود یک مربی مورد اعتماد کودک است که با این بیماری آشنایی کامل داشته باشد.

حرف نزدن کودکان در بیرون از خانه

وقتی کودکمان داخل منزل با شور وهیجان صحبت میکند و حتی با دوستان خودش ارتباط داره و بازی میکنه اما با گذشت شروع شدن مدرسه از مدرسه به اطلاعاتتون میرسونند که فرزند شما اصلا صحبت نمیکند این وضعیت برای شما عجیبه! چون وقتی وارد خانه میشود دوباره صحبت میکند و همین جور ادامه خواهد داشت این اتفاق اماکن دارد دراثر اضطراب ناشی از موقعیت ناشناخته یا شرایط دیگر کودکان بروز کند که به اصطلاح اختلال لای انتخابی یا سکوت انتخابی می گویند.

این اختلال معمولا زمانی مورد توجه اطرافیان قرار می گیرد که زندگی عادی کودک را تحت تاثیر قرار می دهد و حتی آن را مختل می کند و مانع پیشرفت آموزشی، تحصیلی یا ارتباطی کودک می شود. توجه به این نکته مهم است که در بدو ورود به مدرسه یا مهد کودک یا پیش دبستانی نیز ممکن است بچه ها مدتی را در سکوت بگذرانند و در این حالت نمی توان چنین موقعیتی را به لالی انتخاب نسبت داد و این اختلال دست کم یک ماه باید طول بکشد تا بتوان تشخیص لالی انتخابی را روی آن گذاشت. این اختلال در اصل ناشی از نبود معلومات یا ناراحتی در مورد کاربرد زبان تکلمی نیست و زمانی تشخیص لالی انتخابی در مورد کودک به کار می رود که عدم تکلم توجیه بهتری نداشته باشد و درواقع ناشی از لکنت زبان، اختلال نافذ رشد، اسکیزوفرنی یا سایر اختلال های روانی نباشد.

دخترها بیشتر مبتلا می شوند

سن بروز این مشکل معمولا ۴ تا ۶ سالگی است و اغلب بیرون از خانه تظاهر پیدا می کند و در موارد نادری کودک در خانه ساکت است و بیرون از خانه صحبت می کند. جالب اینجاست که دخترها بیشتر از پسرها دچار اختلال لالی انتخابی می شوند. در بسیاری از موارد که کودکان در دوره گذار مثل ورود به مهد کودک یا مدرسه هستند ممکن است حالا خفیفی از این اختلال در آنها دیده شود که خود به خود طی چند ماه بهبود می یابد. این کودکان معمولا مستعد اضطراب و کمرو هستند و استعداد ابتلا به افسردگی را هم دارند. در مواردی که علائم خفیف است معمولا با یا بدون درمان بهبود کامل و زودهنگام اتفاق می افتد و هر چه سن ابتلا پایین تر و طول مدت ابتلا کوتاه تر باشد بهبودی بهتر خواهد بود.

سکوتی که از اضطراب است

این قبیل کودکان یا کاملا ساکت هستند یا خیلی کم صحبت یا زمزمه می کنند و از کلمات تک هجایی مثل «اوهوم» استفاده و بیشتر تلاش می کنند از طریق ارتباطات غیرکلامی منظور و نیازشان را به دیگران برسانند. آنها گاهی از زبان اشاره یا حتی تماس چشمی برای برآوردن نیازشان استفاده می کنند. کودکان دچار اختلال لالی انتخابی بیشتر در موقعیت های پراسترس دچار عدم تکلم می شوند و زمانی که در محیط بدون استرس قرار دارند اتفاقا تکلمشان خوب است و مشکلی ندارند.

از آنجا که در محیط های اجتماعی و پراسترس کودک دچار عدم تکلم می شود این اختلال را نوعی جمعیت هراسی در نظر می گیرند. این اختلال زیرگروهی از اختلال های اضطرابی است بنابراین ممکن است کودکان سایر نشانه ها یا اختلال های اضطرابی را هم نشان دهند، به عنوان مثال اضطراب جدایی.

سابقه تاخیر در شروع تکلم یا ناهنجاری های تکلمی در این افراد دیده می شود که در اغلب موارد این مشکلات خفیف است. وقتی به سابقه کودک توجه می شود نشانه هایی از کمرویی، چسبیدن به مادر و عدم تکلم در حضور افراد غریبه را هم می توان دید.

درمان با دخالت های رفتاری

متاسفانه یافته ها و مطالعات درباره درمان این اختلال کم است اما مداخلات رفتاری جزو اصلی درمان است. انواع مداخلات رفتاری در درمان این اختلال استفاده می شود مانند آموزش خانواده، درمان شناختی رفتاری به خصوص درمان های رفتاری.

توصیه می شود این کودکان حتما به مهد کودک بروند. اگر مداخلات رفتاری موثر واقع نشود از دارو هم کمک گرفته می شود. همان طور که گفته شد ۹۵ درصد این کودکان اضطراب اجتماعی دارند و معمولا استفاده از یک گروه از داروها به نام SSRI مثل فلوکستین که در درمان اضطراباجتماعی استفاده می شود در درمان لالی انتخابی نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

در سنین پایین تر این اختلال چند هفته تا چند ماه طول می کشد اما اگر تا ۱۰ سالگی درمان نشود سیر درمان طولانی تر خواهد شد. از جمله عوارض این بیماری آن است که وقتی بهبود حاصل نمی شود کودک به دلیل مشکلات که در مدرسه پیدا می کند و مورد آزار و اذیت همسالان قرار می گیرد، پرخاشگر و لجباز می شود یا حتی ممکن است کودک از رفتن به مدرسه امتناع کند.

کودکان مبتلا به اختلال لالی انتخابی معمولا وقتی که بزرگ می شوند در جاهایی این اضطراب را از خود نشان می دهند و مثلا در سخنرانی کردن دچار استرس می شوند.

والدین باید آموزش ببینند
در اختلال های اضطرابی سهم ژنتیک بالاست و معمولا این کودکان افسردگی، اضطراب و وابستگی به مادر را نشان می دهند.

در اصل مادرانی که اختلال اضطرابی دارند و محافظت افراطی از کودک نشان می دهد زمینه بروز این اختلال را در کودکی که مستعد ابتلاست فراهم می کنند. به همین دلیل آموزش والدین در روند درمان نقش تعیین کننده ای دارد.

در سنین پایین تر لازم است والدین پا به پای درمانگر کار کنند تا روند درمان به خوبی پیش برود.

منبع:سلامت نیوز

جمع آوری شده توسط سایت روانشناسی خانواده بخش روانشناسی کودک

در ادامه بخوانید 

بچه های فیلسوف 

موقع گریه کودک آرام باشید 

 آیا  دوست خیالی  داشتن  کودکان طبیعی است ؟ 

 با کودک خود چگونه رفتار کنم ؟

 پدر و مادر ها  برای داشتن کودک سالم چه باید بکنند 

 برچسب زدن به کودک

چرا کودکم لوسه 

علت دیر دندان درآوردن کودک

چرا کودکم وسایل را پرت میکند ؟

کاهش خطر ابتلا کودک به اوتیسم با مصرف ویتامین

چه زمانی کودکمان نیاز به روانشناس دارد ؟




پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.